‫[ روسیه، 1اُم اکتبر 1989]
‫«:: مــتـرجـم: مرتضی ::» ‫|^| GodBless |^|
‫در ساعت دوازده روز اول اکتبر 1989،
‫43 زن در سراسر .دنیا زایمان کردند
‫نکته‌ی غیرعادی درمورد ...این واقعیت اینه
‫که هیچکدام از این زنان در ‫شروع روز باردار نبودند.
‫سر « رجینالد هارگریوس»، ،میلیاردر ماجراجو و عجیب
تصمیم گرفت تا هرتعداد بچه‌ای که‫ ‫ می‌تونه پیدا و به فرزندخوندگی بپذیره.
‫شگفت‌آوره!
‫بابتش چقدر می‌خوای؟
‫[ هفت بچه به فرزندخوندگی پذیرفت ]
‫[ زمان حال ]
‫[ ایستگاه ماه ]
‫[ شماره‌ی 1: لوتر ]
‫جای گاوصندوق رو نشونم بده، ‫وگرنه خانواده‌ت می‌میرن!
‫گاوصندوق کجاست؟
‫فقط ما رو تنها بذار!
‫آخر هفته احتمال بارش هست.
‫[ شماره‌ی 2: دیگو ]
‫این یارو کیه؟
‫این طرف، این طرف!
‫[ شماره‌‌ی 3: الیسون ]
‫اینم محبوب ما، «الیسون»!
‫آه! تو بی‌نظیری!
‫[ شماره‌ی 4: کلاوس ]
‫هی تو، قوی بمون.
‫بهت اطمینان دارم، باشه؟
‫تو، زیاد نه.
‫خداحافظ، «کلاوس»
[ توانبخشی ]
‫زود می‌بینیمت، «کلاوس».
[ سی روز پاکی ]
چیزی مصرف نکن
‫تماس ورودی.
‫خانواده‌ت الان در امان هستن.
‫هم‌اکنون پخش زنده‌ی .یک خبر فوری رو داریم
‫- یکی دیگه! ‫- الیسون، اینجا!
‫الیسون، الیسون!
‫- الیسون! ‫- الیسون! اخبارُ شنیدی؟
‫آخرین بار پدرت رو کی دیدی؟
‫خبری از برادرهات نداری؟
‫الیسون، تو مراسم ختم لباس ولنتینو می‌پوشی؟
‫[ خداحافظ ]
‫[ خبر فوری ]
‫لحظاتی پیش،
‫پلیس خبر فوت عجیب‌ترین و منزوی‌ترین
‫میلیاردر جهان را گزارش داد.
‫[ شماره‌ی 7: وانیا ]
‫[ سِر رجینالد هارگریوس فوت کرده است ]
‫بابا...
« آکادمی آمبرلا »
‫سلام، مامان.
‫مامان؟
‫وانیا؟
‫واقعاً اینجایی.
‫- سلام، الیسون. ‫- سلام، خواهر.
‫آه، اون اینجا چیکار می‌کنه؟
‫تو اینجا جایی نداری. ‫نه بعد از کاری که کردی.
‫واقعاً می‌خوای امروز این بحث رو پیش بکشی؟
‫چقدر هم مناسب .موقعیت لباس پوشیدی
‫حداقل من سیاه پوشیدم.
‫می‌دونی چیه؟ .من... شاید راست میگه
‫- و شاید من نباید... ‫- اونُ فراموش کن.
‫خوشحالم اینجایی.
‫می‌تونم برات خلاصه‌ش کنم.
‫تمام‌شون قفلن.
‫اثری از ورود به زور یا درگیری نیست.
‫هیچ چیز غیرعادی نیست.
‫آه، خیلی بزرگ شدی، «لوتر».
‫رازش چیه، ها؟ پروتئین می‌زنی؟
‫کربوهیدرات کم؟
‫چی می‌خوای؟
‫گزارش کالبدشکافی.
آه
‫و چرا دست توئه؟
‫خب، چون من... .به زور وارد دفتر پزشک‌ قانونى‌ شدم
‫و چه غافلگیری‌ای، .مرگ بابا طبیعی بود
‫فقط یه سکته‌ی قلبی ساده.
‫آره، خب؟
‫خب، برای چی اینجایی.
‫همه‌ی پنجره‌ها رو بررسی می‌کنی؟
‫- تو اول از همه سرصحنه بودی؟ ‫- «پوگو» پیداش کرد.
‫آره با پوگو حرف زدم. گفت نتونست عینک یه چشمی ‫بابا رو پیدا کنه.
‫و منظورت چیه؟
یه بارم به ذهنت میاد دیده باشی ‫بابا اون عینک رو به چشم نزده باشه؟
‫نه. که یعنی یه نفر .اون رو برداشته
‫که یعنی وقتی مُرد .احتمالاً تنها نبوده
‫هیچ رازی اینجا نیست. .هیچی برای انتقام گرفتن نیست
‫چیزی برای حل کردن نیست، ‫ .هیچ چیزِ اینجوری‌ای
‫فقط یه پیرمرد غمگین ...که تو یه خونه‌ی
‫خالی و بزرگ، .نفس آخر رو کشیده
‫همونطور که سزاوارش بود.
‫بهتره بری.
‫هرچی تو بگی، ‫برادر.
[ مصاحبه‌ی اختصاصی با آکادمی آمبرلا ] [ بچه‌های شگفت‌انگیز ]
[ زندگی غیرعادی من بعنوان شماره‌ی هفت ] [ وانیا هارگریوس ]
[ بابا، با خودم گفتم، چرا که نه؟ ]
‫به خونه خوش آمدی، خانم «وانیا».
‫پوگو
‫خیلی از دیدنت خوشحالم.
‫آه، بله، خود زندگی‌نامه‌‌ـت.
‫می‌دونی...
‫اصلاً خوندش؟
‫همم...
‫ تا جایی که می‌دونم نه.
‫از وقتی "پنج" ناپدید شده چقدر می‌گذره؟
‫16 سال و 4 ماه و 14 روز.
‫پدرت اصرار داشت .حساب‌ـش دستم باشه
‫می‌خوای یه چیز احمقانه بشنوی؟
‫همیشه لامپ‌ها رو .براش روشن میذاشتم
‫می‌ترسیدم برگرده،
‫و دیروقت باشه و خونه تاریک باشه
‫و نتونه ما رو پیدا کنه، .و دوباره بذاره بره
‫منم هر شب یکم خوراکی آماده می‌کردم
‫و مطمئن می‌شدم همه‌ی .چراغ‌ها روشن باشه
‫اوه، خوراکی‌هات .رو یادم میاد
‫و مطمئنم نصف اون ‌کره‌ی بادوم‌زمینی
‫و ساندویچ مارشملوها رو خوردم.
‫پدرت همیشه باور داشت
‫شماره‌ی پنج هنوز .یه جایی اون بیرونه
‫هیچوقت امیدش رو از دست نداد.
‫و ببین به کجا کشیده شد.
‫بچه‌ها آماده‌ی خواب هستن، قربان. ‫می‌خوان شب بخیر بگن.
‫خیلی‌خب! وقت خوابه، بچه‌ها. .بریم دیگه
‫بریم دیگه.
‫زودباش بیا، الیسون، .پدرت کار داره
‫اون همیشه کار داره.
‫پول‌ نقد کجاست، بابا؟
‫پول‌ نقد کجاست؟
‫کلاوس؟ اینجا چیکار داری؟
‫آه! الیسون!
‫وای، خودتی؟
‫هی، بیا بغلم.
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫خیلی زیاد. هی راستش .امیدوار بودم ببینمت
‫چون می‌خواستم امضات رو بگیرم.
‫و به کلکسیونم اضافه کنم!
‫- تازه از توانبخشی اومدی؟ ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه. دیگه اونجاها نمیرم.
‫فقط اومدم تا به خودم ثابت کنم
‫که پیرمرد واقعاً مُرده.
‫و همینطوره! اون مُرده. آره!
‫می‌دونی از کجا می‌دونم؟ ،چون اگه زنده بود
‫به هیچکدوم از ما اجازه ‫نمی‌داد وارد اتاقش بشیم.
‫اون همیشه اینجا بود، ،تمام بچگی‌مون
‫عذاب بعدی‌ـش رو برنامه‌ریزی می‌کرد، نه؟
‫یادته چطور بهمون نگاه می‌کرد؟ ‫اون اخم‌هاش؟
‫خدا رو شکر بابای واقعی ما نیست
‫وگرنه اون چشمای مُرده و بی‌روح رو ‫به ارث می‌بردیم!
‫- شماره‌ی 3! ‫- از رو صندلی‌ـش بلند شو.
‫آه وای، لوتر!
‫وای، تو واقعاً، آه...
‫واقعاً تو این چند سال‌ عضله به هم زدی، ها؟
‫- کلاوس. ‫- نمی‌خواد بگی. داشتم می‌رفتم.
‫شما می‌تونین حرفاتونُ بزنین.
‫- بندازش. ‫- ببخشید؟ ‫[ بچلونم]
‫زودباش. الان.
‫باشه. باشه.
‫فقط یه پیش‌پرداخت !از ارثیه‌مون بود
‫همه‌ش همینه.
.لازم نیست جوش بیاری
آه
‫خب، کلاوس هنوز کلاوسِ، ‫اگه می‌خواستی بدونی.
‫می‌دونی بعد از تمام این سال‌ها، ‫به طرز عجیبی مایه‌ی آرامشم شد.
‫دیگو رو ندیدی؟
‫- با اون لباس احمقانه‌ش؟ ‫- اوه، می‌دونم.
‫به نظرت تو حموم هم اینُ می‌پوشه؟
‫- یعنی زیر دوش؟ ‫- آره.
‫آره، معلومه!
‫من، آه... مطمئن نبودم بیای.
‫منم همینطور.
‫عالی به نظر می‌رسی.
‫ممنون.
‫پاتریک و کلیر کجان؟
‫پاتریک هشت ماه پیش .تقاضای طلاق کرد
‫البته تو نمی‌دونی تو رفته بودی.
‫کلیر چطور؟
پاتریک حضانت رو گرفت
‫لعنتی.
‫خب...
‫همیشه می‌تونی ...آه، می‌دونی
‫ اون توانایی شایعه‌ـت .رو انجام بدی
‫آره، از اون کارها دیگه نمی‌کنم.
‫- چه اتفاقی افتاد؟ ‫- همونی که همیشه اتفاق می‌افته.
‫یه آرزو کردم و برآورده شد، و ‫نتونستم پسش بگیرم.
‫آم...
‫فکر کنم بهتره شروع کنیم.
‫خب، با خودم گفتم می‌تونیم یه جور مراسم یادبود بگیریم
‫تو حیاط دم غروب.
‫چند کلمه بگیم، تو جای .مورد علاقه‌ی بابا
‫- بابا جای مورد علاقه داشت؟ ‫- می‌دونی زیر درخت بلوط.
‫همیشه اونجا می‌نشست. ‫هیچکدوم نرفتین اونجا؟
پذیرایی هم داره؟
‫چایی؟ کیک؟ ‫ساندویچ خیار .همیشه مشتری داره
‫چی؟ نه. اونو خاموش کن. ‫می‌دونی بابا .سیگار کشیدن رو اینجا ممنوع کرد
‫- اون دامنه منه؟ ‫- چی؟
‫اوه، آره، این. .تو اتاقت پیداش کردم
‫یکم قدیمی‌ـه ولی این .زیر هوا میرسه
‫گوش کنین، هنوز چیزهای مهمی ‫هست که باید حرف بزنیم، باشه؟
‫- مثل چی؟ ‫- مثلاً چطور مُرد.
‫و شروع شد
نمی‌فهمم. گمونم گفتن .حمله‌ی قلبی بوده
‫آره، پزشک قانونی این رو گفته.
‫- خب اونا بهتر نمی‌دونن؟ ‫- از نظر تئوری.
‫تئوری؟
‫فقط دارم میگم، .حداقل، یه اتفاقی افتاده
‫بار آخری که با بابا حرف زدم ‫به نظر عجیب می‌اومد.
‫آه، غافلگیر شدم.
‫چطور عجیب؟
‫دلواپس به نظر می‌رسید. بهم ‌گفت ‫مراقب باشم به کی اعتماد می‌کنم.
‫لوتر، اون یه پیرمرد شکاک و اوقات تلخ بود
که داشت کم‌کم همین یه ذره عقلی که داشت رو از دست می‌داد
‫نه. حتماً می‌دونسته .قراره اتفاقی بی‌افته
‫ببین، می‌دونم دوست ،ندارین انجامش بدین
‫ولی می‌خوام با بابا حرف بزنین.
‫من که نمی‌تونم همینجوری بابا رو از اون دنیا ‫صدا بزنم و بگم، "بابا، می‌شه فقط...
‫ یه لحظه با هیتلر تنیس بازی نکنی ‫و یه زنگ بزنی؟"
‫از کی؟ این توانایی توئه.
‫من خب تمرکز درست ندارم.
‫- نئشه‌ای؟ ‫- آره! آره!
‫یعنی، چرا شما نیستین، ‫این مزخرفات رو گوش می‌کنین؟
‫خب سرحال شو، این مهمه.
‫بعد مشکل عینک
‫ - گم شده هم هست ‫- کی به یه عینک تک چشمی اهمیت میده؟
‫دقیقاً
‫ارزشی نداره.
،پس هرکی اون رو برداشته .فکر می‌کنم شخصی بوده
‫کسی که بهش نزدیک بوده. ‫کسی که ازش کینه داشته.
‫- می‌خوای چی بگی؟ ‫- آه، مشخص نیست کلاوس؟
‫فکر می‌کنه یکی از .ما بابا رو کشتیم
‫خدایی؟
‫چطور همچین فکری می‌کنی؟
‫کارت حرف نداره، لوتر. ‫رهبری عالی بودی.
‫- منظورم این نیست. ‫- دیوونه‌ای، مرد. دیوونه.
‫- دیوونه ‫- حرفم تموم نشده.
‫ ببخشید، میرم مامان رو بکشم.
‫- زود برمی‌گردم. ‫- منظور من این نیست.
‫نمی‌خواستم...
‫الیسون. خدایا...
‫خوب پیش رفت.
‫و پنج، چهار، سه، دو...
‫ «جیم هلرمن» هستم، از اخبار شبکه‌ی دو ‫[ 17سال قبل ]
‫به صورت زنده بیرون از بانک کپیتال‌وست .در تقاطع خیابون مین و 6‌اُم گزارش می‌دم
‫یک گروه به شدت مسلح سه ساعت پیش ‫به بانک حمله کردند...
‫و تعداد نامشخصی گروگان گرفتند.
‫هی، ببرشون پشت پیشخوان!
‫حالا من رو تو موقعیتی ...گذاشتی که
‫مجبورم کاری رو که نمی‌خوام بکنم. همم؟
‫لعنت!
‫هی، برگرد پیش بقیه.
‫من یه شایعه شنیدم.
‫چی؟ چی گفتی؟
‫یه شایعه شنیدم که به ‫پای .دوستت شلیک می‌کنی
‫هی، رفیق.
‫چه مرگته؟
‫صدای شلیک از داخل بانک اومد.
‫مشخص نیست گروگان‌ها .آسیبی دیدن یا نه
‫اون بالا!
‫روی پشت بوم تحرکاتی هست. ‫احتمالاً نیروهای پلیسن.
‫به نظر یکی از سارقین مسلح ‫از بانک پرت شد بیرون.
‫اسلحه مال سوسول‌هاست. ‫مردای واقعی چاقو پرت می‌کنن.
‫من تو شرایط گروگانگیری ،زیادی مثل این بودم
‫و خیلی زود متشنج میشن.
برگردین عقب، عجیب‌الخلقه‌ها
‫- هی، اون بالا مراقب باش، رفیق. ‫- برگردین!
‫- نمی‌خوایم آسیب ببینی ‫- وگرنه چیکار می‌کنی؟
‫آه! چه منگنه‌ی خفنی!
‫گرچه چند دقیقه‌ست ،اتفاقی نیوفتاده
‫همچنان زنده و مستقیم اینجا هستیم ‫تا مطمئن بشیم از این
‫گروگان‌گیری بانک کپیتال‌وست ‫همه چیز رو پخش می‌کنیم.
‫واقعاً باید این‌کارو بکنم؟
‫زودباش، «بن». ‫تو گاوصندوق بیشتر هستن.
‫برای این نیومده بودم.
‫حالا گروگان‌ها رو می‌بینیم. .اون‌ها آزادن
‫ مشخصه ترسیدن، ولی به ‫نظر میاد آسیبی ندیدن.
‫الان می‌تونیم بریم خونه؟
‫الان یه عده دارن بیرون میان. ‫گروگان‌گیرهای مسلح نیستن.
‫این‌ها بچه‌های مدرسه‌ایِ یونیفورم‌پوش ‫با ماسک روی صورت‌شون هستن.
‫- سلاحاتون رو بندازین زمین! ‫- جیمی هلرمن، از شبکه‌ی 2.
‫- چطور رفتین تو بانک؟ ‫- داخل چه اتفاقی افتاد؟
‫چرا نمی‌تونم با بقیه بازی کنم؟
‫قبلاً درموردش حرف .زدیم شماره‌ی 7
‫متأسفانه هیچ قابلیت خاصی نداری.
آه
‫دنیای ما در حال تغییرـه.
‫تغییر کرده.
‫کسانی در میان ما هستند
‫با توانایی‌هایی فراتر از تصور.
من 6 تا از چنین بچه‌هایی رو به فرزندخوندگی گرفتم
...نخستین کلاس
‫از آکادمی آمبرلا .رو معرفی می‌کنم
‫آقای «هارگریوس»! ‫آقای «هارگریوس» اخبار شبکه‌ی 9.
‫چه اتفاقی برای والدین‌شون افتاد؟
‫به اون‌ها مبالغ مناسبی پرداخت شد.
‫شما نگران رفاه بچه‌ها هستید؟
‫البته
‫همونطور که نگران .سرنوشت دنیا هستم
‫گوش کن، پیرمرد.
‫می‌دونی. اگه من به قتل رسیده ...بودم و اگه یکی از پسرهام
‫پسرهای فرزندخونده... اتفاقاً بتونه
‫با مُردگان صحبت کنه، ،ممکن بود درمورد
‫نمی‌دونم، نمی‌دونم،
!ظاهر شدن فکر کنم
‫از اون سخنرانی‌های عصبانی .روحی انجام می‌دادم
‫به همه می‌گفتم کی من رو کشته، .و آرامش ابدی پیدا می‌کردم
‫آرامش ابدی رو احتمالاً .زیادی بزرگش کردن
‫زودباش، رجی.
‫هروقت خواستی.
‫جون من.
‫فقط باید سرحال بشم!
‫افکارم رو پاک کنم.
‫زودباش! زودباش! بجنب!
‫تو همیشه یه عوضی لجباز بودی!
‫تو رو نمی‌دونم. ولی .من نوشیدنی می‌خوام
‫آه!
‫آه. سه تا؟ باشه!
‫آه! بابایی؟
آه
‫- این چیه؟ ‫- نزدیکش نشو!
‫آره، نه بابا.
‫به نظر یه جور ناهنجاری زمانی‌ـه.
‫یا اون یا یه سیاهچاله‌ی خیلی کوچیک‌ـه. ‫یکی از این دوتا.
‫- فرق خیلی عمده‌ای دارن، «پاول بانیان» ‫- برین کنار!
‫چیکار می...
‫- اون واسه چی بود؟ ‫- چمیدونم.
‫شما فکر بهتری دارین؟
.هی، هی، هی
‫- همه برین پشت سرم ‫- آره، پشت ما.
‫من میگم فرار کنیم، زودباشین!
‫کسی دیگه اینجا...
‫شماره‌ی 5 کوچیک رو می‌بینه، یا فقط منم؟
‫[ شماره‌ی 5: شماره‌ی پنج ]
‫گندش بزنن.
‫چه تاریخی‌ـه؟ .تاریخ دقیق
‫24اُم
‫- چه ماهی؟ ‫- مارس
‫خوبه
‫خب، قراره درمورد اتفاقی که الان افتاد حرف بزنیم؟
‫17 سال گذشته.
‫خیلی بیشتر از این گذشته.
‫دلم واسه اون حرکت تنگ نشده بود.
‫کجا بودی؟
‫آینده، به گند کشیده شده.
‫من گفته بودم.
‫باید به پیرمرده گوش می‌کردم.
‫می‌دونی، پرش در ،مسافت یه چیزه
‫پرش تو زمان مثل تاس انداختنه.
‫لباسِ قشنگی‌ـه.
‫اوه، خب، تشکر!
‫چطور برگشتی؟
‫آخرش مجبور شدم ...ضمیر ناخودآگاهمُ به
‫به سمت نسخه‌ی کوانتومی ...معلق از خودم
‫ که در هر حالت ‫احتمالیِ .زمان وجود داره انتقال بدم
‫با عقل جور درنمیاد.
خب اگه باهوش‌تر بودی .جور درمی‌اومد
‫- چند وقت اونجا بودی؟ ‫- 45 سال، کم و بیش.
‫پس چی داری میگی؟ اینکه 58 سالته؟
‫نه، ضمیر ناخودآگاهم 58 سالشه.
‫به نظر بدنم دوباره 13 سالشه.
‫وایسا، این اصلاً چطور ممکنه؟
‫«دلورس» مدام می‌گفت .معادلات نمی‌خوره
‫ولی الان داره می‌خنده.
‫دلورس؟
‫همم
‫- انگار به مراسم خاکسپاری نرسیدم ‫- از کجا می‌دونی؟
‫کدوم بخش از آینده رو نفهمیدی؟
‫سکته‌ی قلبی، ها؟
‫- آره ‫- نه
‫همم
‫خوبه که چیزی تغییر نکرده.
‫آه، همین؟ فقط همینو داری بگی؟
‫دیگه چی باید بگم؟ .چرخه‌ی حیات‌ـه
‫خب...
‫جالب بود.
‫لعنتی
‫خوبه بابا منو فراموش نکرد.
‫راستی، کتابت رو خوندم.
‫تو کتابخونه پیداش کردم ‫هنوز سرپا بود.
‫در مجموع، به نظرم خیلی خوب بود،
‫آره، قطعاً جسورانه بود،
‫رازهای خانوادگی رو لو دادن.
‫مطمئنم خوب پیش رفت.
‫از من متنفرن.
‫آه، چیزهای بدتر از .اینم ممکنه اتفاق بی‌افته
‫منظورت اتفاقی‌ـه که واسه «بن» افتاد؟
‫بد بود؟
« بن هارگریوس » باشد که تاریکی درونت ] [ در روشنایی آرامش را بیابد
‫اتفاقی افتاده؟
‫بابا مرد، یادته؟
‫اوه، آره، معلومه
‫مامان خوبه؟
‫آره، آره، خوبه.
‫فقط باید استراحت کنه ‫می‌دونی، شارژ بشه.
‫هر وقت آماده بودی، پسر عزیز.
‫احتمالاً یکم باد می‌اومد بهتر میشد.
‫کسی می‌خواد صحبت کنه؟
‫خیلی‌خب.
‫با این وجود،
‫سر رجینالد هارگریوس این .چیزی که هستم رو ازم ساخت
‫فقط به این خاطر، .تا ابد مدیون ایشون هستم
‫اون استاد من...
‫و دوست من بود،
‫و خیلی دلم براش تنگ میشه.
‫او یه میراث پیچیده از ...خودش به جا گذاشت
‫اون یه هیولا بود.
‫اون یه آدم بد و پدرِ بدتری بود.
‫- دنیا بدون اون جای بهتری‌ـه. ‫- دیگو.
‫اسم من شماره‌ی دوئه.
‫می‌دونی چرا؟
‫چون پدر ما به خودش زحمت نداد روی ما ‫اسم واقعی بذاره.
‫از مامان خواست این‌کارو بکنه.
‫کسی چیزی برای خوردن می‌خواد؟
‫نه، میل نداریم، مامان.
‫آه، باشه
‫ببینید، می‌خواین ادای احترام کنین؟
‫اشکالی نداره.
‫ولی درمورد مردی .که بود صادق باشین
‫بهتره دیگه حرف نزنی.
‫می‌دونی، تو یکی دیگه باید با من ‫هم نظر باشی، شماره‌ی یک.
‫بهت هشدار میدم.
‫بعد از کارهایی که با تو کرد؟
‫تو رو میلیون‌ها مایل .از اینجا دور کرد
‫دیگو حرف نزن.
‫تا این حد چشم دیدن !تو رو نداشت
‫پسرها، فوراً تمومش کنین!
‫زودباش، گنده‌بک!
‫بس کنین!
‫بزنش! بزنش!
‫ولم کن!
‫واسه این چیزا وقت ندارم.
‫بیا اینجا، گنده‌بک!
‫آه...
‫و اینم از مجسمه‌ی «بن».
‫دیگو، نه!
‫هیچوقت نمی‌دونی کی بس کنی، مگه نه؟
مطلب کافی برای نسخه‌ی بعدی کتاب‌ـت گیر آوردی؟
‫اون پدر من هم بود.
‫مامان.
‫بیا بریم داخل.
‫بیا. باشه؟ بیا.
‫شرط می‌بندم داری لذت می‌بری، همم؟
‫تیم در بهترین حالتشه.
‫درست مثل قدیما.
‫بهترین مراسم ختم.
‫نیچه یه زمانی گفته،
‫" انسان مثل یک طناب
‫بین حیوان و ابرانسان کشیده می‌شود.
‫یک طناب روی .یک شکاف‌ ژرف
‫عبوری خطرناک،
‫نگاه به عقبی خطرناک، ‫یک لرزش و مکثی خطرناک است."
‫برای رسیدن به سعادت شخصی ‫تلاش و کوشش لازم است،
‫و کوشش باید کرد،
‫چرا که به خودیِ خود ...اتفاق نمی‌افتد
‫همینطور باید بخاطر داشته باشید
‫هیچ شخصی قوی‌تر از .جمع وجود نداره
‫منصفانه نیست، پنج داره تقلب می‌کنه!
‫خودش رو وفق داد.
‫آن بندی که شما رو ...بهم متصل می‌کند
‫و شما رو به تنهایی قدرتمندتر می‌کند.
‫اون‌ها شما رو در برابر سختی‌ها
‫و رنج‌هایی که دنیا مقابل‌تان ‫قرار می‌دهد نفوذناپذیر می‌کنند.
‫و حرف من رو باور کنید،
‫زندگی سخت خواهد بود.
‫دردناک خواهد بود.
‫به هرچیزی خواهیم رسید
‫وقتی مسئولیت‌ها رو با هم بپذیریم.
‫این چیزیه که اعتماد می‌سازه.
‫درکنار هم، دربرابر حکومت .شیطان خواهید ایستاد
‫وقت‌ـت رو تلف نکن.
‫دیگو راست می‌گفت، .نباید می‌اومدم
‫این خونه‌ی توئه .و همیشه خواهد بود
‫برات تاکسی بگیرم؟
‫یکی گرفتم، ولی ممنون.
‫اومد
‫امیدوارم بدونی
‫پدرت خیلی زیاد دوستت داشت.
‫به روش خودش.
‫آره خب، مشکل یجورایی همینه، مگه نه؟
‫مراقب خودت باش.
‫شما هم همینطور، خانم وانیا.
‫وانیا کجاست؟
‫آه، رفتش.
‫- حیف شد ‫- آره
‫کل این ساختمون، 42 اتاق‌ خواب ،و 19 دستشویی
‫ولی یه قطره قهوه هم نداره.
‫بابا از کافئین متنفر بود.
‫خب، از بچه‌ها هم متنفر بود ‫ولی یه عالمه از ما رو داشت.
‫ماشینُ می‌برم.
‫کجا میری؟
‫تا یه فنجون قهوه درست .حسابی گیر بیارم
‫اصلاً رانندگی بلدی؟
‫من هرکاریُ بلدم.
‫حس می‌کنم باید جلوشُ بگیریم،
‫ولی راستش می‌خوام .ببینم چی میشه
‫خیلی‌خب، گمونم بعداً می‌بینم‌تون، بچه‌ها، ‫تا ده سال دیگه؟
‫وقتی پوگو بمیره؟
‫- نه اگه تو اول بمیری. ‫- آره منم دوستت دارم، آبجی.
‫تو فیلم بعدی‌ـت موفق باشی.
‫امیدوارم از ازدواج‌ـت بهتر بشه، ها؟
‫- ما داریم میریم؟ ‫- نه من میرم، خودم تنها.
‫آه، عالی شد! .میرم وسایلم رو بردارم
‫هی دیگو.
‫می‌دونی، هر بار که ،چشمام رو می‌بندم
‫یه اسب آبی اسهالی می‌بینم چیزی نمونده برینه روی صورتم
‫خیلی وحشتناکه!
‫عالی‌ـه.
‫نه! نه
‫تکیه بده.
‫ببخشید، سینک گرفته بود.
‫خب، چی می‌خواین؟
‫- یه نون خامه‌ای شکلاتی بدین. ‫- اهم، البته.
‫برای بچه هم شیری چیزی بیارم؟
‫بچه قهوه می‌خواد. تلخ.
‫بچه‌ی نازی‌ـه.
‫باشه
‫یادم نمیاد اینجا اینقدر .درب و داغون باشه
‫وقتی بچه بودم می‌اومدم اینجا.
‫قبلاً با خواهر و برادرهام ‫یواشکی می‌زدیم بیرون
‫و اینقدر دونات می‌خوردیم ‫تا بالا بیاریم.
‫دوران ساده‌تری بود، نه؟
آه
‫فکر کنم
بیا
.مال اونم حساب کن
‫تشکر.
« خدمات 24 ساعته‌ی یدک‌کشی »
‫حتماً شهر رو خوب می‌شناسی.
‫امیدوارم، 20 ساله رانندگی می‌کنم.
‫خوبه. آدرس لازم دارم.
‫همم، سریع بود.
‫فکر کردم قبل از اینکه ‫پیدام .کنن وقت بیشتری دارم
‫خیلی‌خب.
‫پس بیا همگی حرفه‌ای باشیم، باشه؟
‫بلند شو و با ما بیا. ‫می‌خوان حرف بزنن.
‫حرفی برای گفتن ندارم.
‫نیازی نیست اینطوری بشه.
‫فکر می‌کنی می‌خوام به یه بچه شلیک کنم؟ ‫با سنگینی بار رو وجدانم برم خونه؟
‫خب، من بودم نگرانش نمی‌شدم.
‫قرار نیست بری خونه.
‫هی عوضی‌ها!
‫تا حالا یه بارم یادت میاد...
‫بابا عینک تک چشمی‌ـ‌ش رو نزده باشه؟
‫یوهو، دیگو؟
‫اصلاً دلم نمی‌خواد مزاحم هرگونه ‫لحظه‌ی .تو فکر فرو رفتنی که ممکنه درش باشی بشم
‫ولی بی‌خیال، مرد، گشنه‌ایم!
...من دلم
‫تخم مرغ کشیده.
‫نه!
‫واسه تخم مرغ دیروقته!
‫وافل، ها؟
‫وافل دوست داری، نه؟
‫آه. معلومه دوست داری.
‫همه وافل دوست دارن.
‫گزارش تیراندازی در بلوک 400...
‫در خیابون میلتون، در .رستوران گیدی داده شده
‫دیگو ممنون که اومدی پیش ما،
‫تصمیم گرفتیم، طبل رو بزن، وافل بخوریم.
‫می‌خوام برسونمت دم ایستگاه اتوبوس. ‫باید برگردم سر کار.
‫چیه، استخون بشکنی و جمجمه خرد کنی؟
‫جون چند نفر رو .نجات بدم، جیگر
‫خب، انگار بازم وافل .یخ‌زده باید بخوریم
‫[ شماره‌ی 6: بن ]
‫[ شماره‌‌ی 6: بن ] ‫[ فوت کرده]
‫آره، همون تخم مرغ و بیکن خوبه،
‫می‌خوام کمتر گوشت خوک بخورم.
‫خدای من!
‫باید روی پنجره‌هات قفل بذاری.
‫من طبقه‌ی دوم می‌شینم.
‫متجاوزها بلدن بالا بیان.
‫خیلی عجیبی.
‫اون خون‌ـه؟
‫چیزی نیست.
‫چرا اینجایی؟
‫به این نتیجه رسیدم فقط میشه ‫به تو اعتماد کرد.
‫چرا من؟
‫چون تو عادی هستی.
‫چون گوش می‌کنی.
‫باشه.
‫وقتی به سمت آینده پرش ،کردم و تو آینده گیر افتادم
‫می‌دونی چی پیدا کردم؟
‫- نه ‫- هیچی.
‫اصلاً هیچی.
‫تا جایی که فهمیدم، من ‫تنها انسان زنده بودم.
‫هیچوقت نفهمیدم نژاد بشر ...رو چی از بین برده، ولی
‫یه چیز دیگه پیدا کردم.
‫تاریخی که اتفاق می‌افته.
‫دنیا هشت روز دیگه ،به پایان می‌رسه
‫و اصلاً نمی‌دونم چطور .جلوش رو بگیرم
.یه كتری قهوه می‌ذارم